Toskov, Tokayi, Kılipır

Şaşar soyundan bir beşer,
Kafasını kaldırdı.
Güneş yoktu, görmemişti,
Bilmez nere saklandı.

Yıldızlara baktı sonra,
Hayıflandı bir anlık.
Başı çıplak göt kabak,
Yerküreye uzandı.

Kızdı sırt verdiğine ve
Yaramazsın dedi ona.
"Ey karanlık ve de nemrut
Bak şurada duranlara!"

Uyandı ve de baktı.
İnsan olsa derdi ona,
"Bu bayram ziyaretimsi
Fuzuli kalabalıktı".
-İnsan olsa dedim işte
Kibirli, kabarıktı.-
Demedi tabi öyle bir şey,
Yerin kulağı vardı.

Aya döndü yörüngeyi.
Bu en ufak biraderi,
Biraz şımarıktı ama,
Pek severdi ağabeyini.
Bir umut baktı ona.
Üstündeki kütleyi,
Memnun etmek istedi.

Baktı,
Haberler kötü.
Ay güneşe küsmüştü ki,
Üstünde gri örtü,
Öyle vakur bir ifade,
Geceye gömülmüştü.

Sonra baktı bir güneşe.
O pek kibirli ateşe,
En büyüğü oydu amma
Küçüktü kütlesinden.
Biçare iki gezegen
Ganymedede gezerken
Bu gezgin gezegenleri
Görüp tutuşturmuştu
O günden beri gökyeri
Gölgesinde durmuştu

Ne hacet dedi içinden
Hem saat de geç olmuş
Kızgındı hala belki
Belki de uyumuştu
Siktir etti beşeri
Harbiden geç olmuştu
Zaten geçen zelzele
Onu hayli yormuştu
Örtüsüz, soğuk, çıplak
Sokuldu kabuğuna
Bu afilli numarayı
Salyangozdan bulmuştu

Üşüdü şaşar beşer
Buza yatmıştı sanki
Buz ileri gelenleri
Bir sarkıta yol verdi
Usulca yaklaşan sarkıt
Götünü kesiverdi

Sıcak lazımdı ve ışık
Yerküre tembel, uyuşuk
İntikam istedi ondan
Sonra bir plan yaptı
Yavrularını acımasız
Öyle birbirine çarptı
Ana yüreği yerküre
Böyle burulacaktı

Kızdı ona bu yavrular
Yerküre pek siklemedi
Kızılca bir ışık doğdu
Buna kıvılcım dendi
Ah beşer bu faziletten
Maalesef etkilendi

Kav bulundu evvelinden
Tahtalarla birleşti
Üzerinde öğrendiği
Mahareti işledi

Ve sanki güneş doğdu ki
Kıvılcım ateş oldu
Palazlandı öncesi
Rüzgar
O sinsi kadın
Yatağına ilişti
Yırtıcı bir kordu sonra
Başı omzunda rüzgarın
"Yakmak güzel" demişti
Ben demiştim
O bir kadın
Emip bütün varlığını
Öylece terk etmişti

Buna pek kızdı ateş
Karanlıktan da elbet
Rüzgarını göremedi
Aramak istedi onu
Etrafı çevreledi

Yoktu herhangi bir delil
İyice küplere bindi
Salak beşerin üstüne
Küplerle ilerledi
Yaktı onu
Dinledi
Feryadından bir esinti
Ateşi körükledi
Feryadından bir esinti
Onu fena közledi

Baktı yerin her yanına
Yerküre bu ısıntıyla
Epey bi hoşnut oldu
Sandı kibirli abisi
Kibrinden geri durdu

Baktı yerin her yanına
Yandı ki yer
Öyle beter
Ay grisinden sıyrılıp
Şöyle bir bakar oldu
Yorganının köşesinden
Gülen güneşi umdu

Yerdeki hal böyle idi
Hal öylesi boktandı ki
Bulamadan rüzgarını
Ateş öylece durdu
Rüzgar o son kütlesini
Okşadı vee uyuttu
En sonunda
Sebepsizce
Yandı, yaktı ve kül oldu