Örs isen, sabit dur. Çekiç isen vaktinde vur.
unutup hüsranları, sardım yumak misali gecenin tellerine
tut ki, düş olup düştün rüyama bilmem nasıl anımsayacağım yarına
gelirler mi geri çağırsam, çileyi yumağından açarak özenle
sandık lekeli giysileri neyleyim yar, hepsini bağışladım
gittiler bizden uzak bilinmezlere, elem/e hasretlere anılara
zaten küf kokuyorlar bak dökülürken pul pul karanlığın içine
hangi balık örtecek ki üzerine, oltada karın doyuracak yemle
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren



