Öyle anlaşılıyor ki,
En zor şey olmalı insanın kendini yönetmesi
Ve işin kolayına kaçıyor, insanların büyük bir kesimi
Teslim olup kendilerini yönetecek bir güce
Günde beş vakit
Eğiliyorlar o gücün önünde
Kimi yerden seçiyor gücü, kimi gökten
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




ay ne güzel şiirdi ya
Esasında hepimiz birer ateş böceği değil miyiz... Ama kimilerimiz kendilerini pervane sanıp kör ampullerin etrafında kümelenirken kimilerimiz de kendi ışığımızın aydınlattığı yoldan uçuyor., kendi çevremizi aydınlatıyoruz sadece...
Şiir günümüz için bir ders niteliğinde...
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Halil....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta