ASUMAN
Akıp giden hayatlarını izleyen insanlara karıştım ben Asuman.
Doğurduğu çocuğunu emziren fahişenin kaçırdığı bakışlarda utandım kendimden.
Adımı unuttum.
Giydiğim kimliklerde bıraktım yaşımı.
Doğduğum şehri ihbar ettim ararlarken beni.
Şimdi sen bana o hayatı bir mısra ile anlat mı diyorsun?
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta