Şafak sökülür,şafakın gözüne kan oturur
Gözü kamaşır ağlar şafak,bu şafak durur
Ruh neyi avutur bu yaşta battı diyorlar
Daha batmadı zülüm yeniden diriliyorlar
Yazık,ne yazık ki inancı titretiyorlar
Bırak,bu destanı rabialar,esmalar okutsun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta