Aslan toprakla oynuyormuş bir gün;
Bir de bakmış pençesinde fare.
Aslan, aslan yürekliymiş o gün,
Kıymamış canına, bırakmış yere.
Gel gör ki, bir gün düştü bir ağa,
Avcılar çekmişti onu tuzağa.
Farecik koştu hemen aslanın yanına,
Minik dişleriyle can verdi canına.
Boşuna gitmemiş bu iyiliği,
Karşılık görmüş o büyük inceliği.
Kimin aklına gelirdi ki sahiden?
Fare, koca aslanı kurtarmış ağdan!
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 13:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!