-Osman’a Mektup-6-
Menfaat uğruna insan dostunu
Satar mı hiç deme satıyor Osman
Haram dergâhına derviş postunu
Kuş tüyünden döşek görünür ölüm
Ömür yokuşunda yorulduğunda
Hikâyende başlar ikinci bölüm
Beş metre kefene sarıldığında
Horoz duy bu ihtarı
Sana bir kulp ularlar
Kızdırırsan muhtarı
Al kanlara bularlar
-Kalleşçe şehit edilen 13 vatan evladının ardından yarenlerine hücum emri-
Haydi koç yiğitler kalkın davranın
Gayri ne susma ne durma vaktidir
İnsan öğüten bu zalim devranın
Çomak sokup çarkın’ kırma vaktidir
Ne mutluluk, ne neşe / bekleme kalmaz boşa
Umutlar döner kuşa / hayaller çıkar boşa
Yolu döndürür başa / feleğin çarkı kalır
Her sevdadan geriye / hüzzam bir şarkı kalır
Dünya malı hayatta tek tasası
Olanlardan etme beni Ya Rabbi
Bin bir türlü hile ile kasası
Dolanlardan etme beni Ya Rabbi
Bir inat uğruna gönüller küstü
Şimdi hüzünleri bölüşüyoruz
Felek hiç hayrını görmeyeceksem
Gönül de istemem baş da istemem
Bir güzel sevip de sarmayacaksam
Kollar da istemem döş de istemem
Aptala aptalsın demek
Ne zamandır suç hakim bey
Sırf bu yüzden ceza yemek
Mantıklı mı hiç hakim bey
“Usta,” dedim “hani bir adam vardı
Arada sırada sana uğrardı”




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!