Aşk dedikleri, gönle düşen ani bir kıvılcım mı,
Yoksa zamanın avuçlarımızdan sızan bir hilesi mi?
Koştukça uzayan bir gölge gibi peşimizde,
Her adımda bir damla yaş dizer alnımıza.
Issızlıkta kalabalığı düşündüren bir sessizliktir bu,
Kalabalıkta insanı kendinden eden bir yalnızlık.
Bir yanım duvarlara kazınmış eski bir sızı,
Bir yanım deniz; aramızda boğulan mesafe.
Sen kıyısında kaldın, ben akıntıya tutuldum,
Aynı ormanın içinde başka yollara sürüldük.
Dağlar sıralandı ardımızda suskun tanıklar gibi,
Hasret çöktü gönle, ağır bir mühür misali.
Ömür dar bir boğaz artık, nefesimiz sayılı,
Geçen zamana mı yanayım, yoksa kalana mı?
Söyle ey gönül, bu düğümü kim attı bize:
Bir anlık ilham mıydı bu,
Yoksa ezelden yazılmış bir yazgı mı?
2024
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 19:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!