Aşklar ve Sözler Şiiri - Mesut Tütüncüler

Sıra, sıra dağları gördüm gözlerinde;
Sis çöktürdüler, gözlerimde büyüttüler.
Dediler: Aşılmaz, işte bu en son radde
Şu dağları neden bu kadar büyüttüler?

Örttüm göze; büyütülenler küçüldüler.
Küçüldükçe yerle gök bir, hem görüldüler.

Geçiyor günler, geçiyor sorgu sualsiz.
Her biri, tek tek ömürden yitip göçtüler.
Dediler: Kim ne söylüyor; vurgu, ikbalsiz.
Göçenler, ömründen ne ekip ne biçtiler?

Tuttum zamanın ucundan; ömrü sürdüler,
Gittikçe günler, zamandan uzak hürdüler.

Bir süre sonra sıkıştı göğsüm, acım var.
Yürek kafese sığmaz derler; ne bilirler!
Derler: "Dünyayı sen mi kurtaracaksın zâr."
Ne derlerse desinler, (ancak) safımı bilirler.

Vurdum göğsüme; acılar, sükut ettiler.
Aşklar, bir gözden bir sözlerden çok çektiler.

10.11.2021