İçimdeki Darağacı Şiiri - Müslüm Bayram

Yoksul bir şairim
şiirlerimi kendi ellerimle astım
beyaz kefen sayfalara.

İçimde
hecelerden kurulmuş
bir darağacı var.

Bir gün bende
şiir olursam idama mahkûm
kendimi de;
içimdeki hecelerden kurulu darağacında
sallandıracağım.

Ve de,
çocuklar kadar şen şakrak
son nefesimde
kendime de hoş şiirler
okuyacağım.

Sonra
çiçeklerle örterler beni
topraktan iki taş arasında
güneşin doğuşuyla
yeniden doğacağım.

Öz suyundan mest olarak
çimleriyle yeşillenerek
uykusuz nice gecelere
yıldızlara karışacağım.

Gülfidanlarıyla karanfil açıp
hazla...
çölün ortasında
kurumaya yüz tutmuş
bir göl kıyısında
dikene duracağım.

İki sevgilinin
göz göze
el ele
sevdaya tutunduğu yerde
dudaklarındaki ıslaklığı
mühürleyeceğim.

Ve o an anlarım ki
hecelerden kurulmuş
içimdeki darağacı
ölümsüzdür.

Çünkü;
her canlıya ruh veren
o büyük nefeste ben,
aşkla solurum.