İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Aşk la coşmak,tanımak ,o nunla olgunlaşmak ne güzel.Zaten aşık maşuk un benliğinde yok olmasza o aşk değil arzu ve istektir.Bence aşk sevginin yoğunlaşıp delirmiş şeklidir maşuk olunur.
Allah aşk ın da ise ,divanelikten deliliğe, sonra arifliğe ve veliliğe gidilir diye düşünüyorum şiirinizi kutlarım 10 + ant
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta