Aşkından Mahrum Şiiri - Figen Güler

Aşkından biçare beni bıraktın mahrum.
Neylesin şimdi bu sürgün yemiş mahkum?
Ruhumun duvarları çatlamış, kaldı izi.
Ansızın hangi fırtına savurdu bizi?

Senin yokluğun elemle mühürlü dilimde.
Sevdan bir hazineydi boşa çıktı elimde.
Eğer bir kelimeyle seni çağırabilseydim,
Belki bütün karanlık dağılırdı, bağırabilseydim.

Senin adını söylemeden nefes alamıyorum.
Bıçak gibi saplanıyor acım, kalamıyorum.
Umutlarım göçüyor, karanlıkta patlayan.
Anılarım kanayan bir yara gibi atlayan.

Hatıran düşlerime saplanmış, duran bir ok,
Ama sen hayalsin artık bende, ötesi yok.
Ben hâlâ aşkından mahrum bir serseri.
Bıraktığın enkazı unutma, tanı bu eseri.