Aşkından biçare beni bıraktın mahrum.
Neylesin şimdi bu sürgün yemiş mahkum?
Ruhumun duvarları çatlamış, kaldı izi.
Ansızın hangi fırtına savurdu bizi?
Senin yokluğun elemle mühürlü dilimde.
Sevdan bir hazineydi boşa çıktı elimde.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta