Aşk mı varolup insanın içinde yaşıyordu
Bir etten kafes bir kalp bir bedenin içinde
İnsan mı yoksa aşkın içinde yaşıyordu
Varolmuş evren de bu gök bu toprak ininde
Ne yapsa insan önce kendisi şaşıyordu
Tereddütsüz insanlar her dağı aşıyordu....
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta