Bir zamanlar, bir adam vardı…
Adını kimse tam bilmezdi.
Çünkü o, sevdiği kadının dilinde başka,
yalnız kaldığında başka biriydi…
Geceleri İstanbul kadar kalabalık,
sabahlara karşı mezarlık kadar sessizdi.
Bir çay bardağında sigara dumanı gibi tükenirdi ömrü.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta