Aşkın Adı Var mı? Şiiri - Zeynep Saylan

Aşkın adı var mı,
yoksa her dilde yeniden mi doğar?
Ben seni çağırdığım her harfte,
alfabenin unutulmuş bir mevsimi gibi açıyor.
Gözlerin,
geceyi taşıyan iki sessiz nehir;
ben kıyısında bekleyen,
ismim suya yazılmış sessiz akar gider.
Kalbim,
içine kuşlar saklayan eski bir saat;
her tik takında farklı gıcırdar sesle
zamandan değil, senden eksiliyorum.
Rüzgâr saçlarına değince
gökyüzü aynasını indiriyor yeryüzüne.
Bulutlar, seni seyretmenin utancıyla
yağmura dönüşüyor.
Soruyorum kendime:
Aşkın adı var mı?
Belki yok...
Çünkü ad verilen her şey biraz sınırlıdır;
oysa sen,
ufkunu denizlere emanet etmiş bir sonsuzluk gibisin.
Ben seni sevmiyorum yalnızca;
içimde açan bütün baharların
gizli köküne dönüşüyorsun.
Bir gülün kokusunda,
bir gecenin susuşunda,
bir yıldızın yere düşmeden önceki duasında
hep sen varsın.
Ve eğer bir gün
bütün kelimeler yeryüzünü terk ederse,
ben yine seni anlatırım;
avuçlarımda büyüttüğüm sessizlikle.
Çünkü bazı aşklar
şiir olmaz,
şiirin sebebi olur.
Sen gibi ......

.....Zeynep Saylan....