Ve tüm geçmişimi ezerek çıkıyorum yeni güne..
İçimde yaşanmışlığın verdiği bıkkınlıkla yeni bir ben doğuyor benliğimden doğma; küllerinden olma..
Aslında küçük cümlelerle yaşamalıydım hayatı..
Özne ve yüklem arasında bir göz kırpımlık mesafe olmalıydı..
Belirsiz nesnelere anlamlar yüklememeliydim bu kadar çok..
Gizlenmek zorunda kalmazdı belki o zaman öznelerim..
Halka açık oynardık aşkımızı...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta