konuşmak için rüzgarları bekleyen bir ağaç
bahçede bir başına
hiçbir yere gidemeyecek kadar
toprağına bağlı
bir ölünün mezarına duyduğu aşkçasına
cehennem gibi yansa da güneş
alnı bile terlemeden bekleyen bir ağaç
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



