Yağmur bulutları gibi kabarıyor içimde,
Ayaza kesmiş sabahlar.
Çakıl taşlarını topladım,yığıldım.
Beethoven'in bilmem kaçıncı senfonisi uyandıramadı beni.
Meşin bir kırbaç şakladı sonra,
Sarsıldım.
Dört nala atlılar geçiyordu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
