Aşk Terbiyesi

El çek tabip, dokunma yarama,
Bu sızı benimdir, alışığım.
Merhem sürme kalbime,
Ben bu acıyla tanışığım.

Sanma ki derman ararım,
Dert kapımı çalmışsa misafirdir.
Her geleni kovmam ben,
Bazı acılar muallimdir

Gül isterken dikenle sınandım,
Baharı kışla öğrendim.
Gecenin en koyu yerinde
Sabahı beklemeyi öğrendim.

Aşk bir ateş dediler, inanmadım,
Yandım…
Ama kül olmak sandığım şey
Meğer arınmakmış, anladım.

Sen gittin, dünya daraldı,
Ama içimde bir yol açıldı.
Kalbim kırık bir testi gibi
Her yerinden hakikat sızdı.

Yakup gibi ağladım belki,
Ama Yusuf’u kaybetmedim.
Kuyulara düştüm, evet,
Lakin umudu terk etmedim.
Derdim bana yoldaş oldu,
Sevinçten daha sadık çıktı.
Gülüş geçiciymiş meğer,
Acı kalbe kazık çaktı.

Ey gönül, sorma “neden” diye,
Bu yolun sorusu olmaz.
Aşkın cevabı derttir zaten,
Başka açıklama gerekmez.
El çek tabip, bırak beni,
Bu yara kapanmasın.
Çünkü beni ben yapan şey
İyileşmemiş yanımdır.