Göğün kuşağı, ressamın modeliymiş.
Deniz, toprak tutkunun çehresiymiş.
Neşe, mutluluğun gül bahçeleriymiş.
Aşk, sevenin beceremediği eseriymiş.
Sevgi göğüs kırığı, en büyük zafiyetiymiş.
Mavi, yaşamın; gönlümün tek rengiymiş.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi



