Bir Ömür Boyu Şiiri - Serpil Koçar

BİR ÖMÜR BOYU

Çağlamaya hazır bir nehir gibiyim sana,
Gönlüne akmak isteyen bir ırmak gibi.
Yüreğinin sularında boğulmak istercesine,
Sevginden içmek istiyorum kana kana.
Aşk pınarım olur musun bir ömür boyu?

Deryalara dalsak seninle uzun uzun,
Okyanuslarda yol alsak bir gemi misali.
Denizin maviliğinde kaybolsak birlikte,
İkimiz olsak, yalnızca baş başa, huzurla…
Taşır mısın beni gönlünde bir ömür boyu?

Uzanıp gökyüzünü izlesek geceler boyu,
Yıldızları saysak birer birer kahkahalarla.
Sonra mis gibi kokunu çeksem içime usulca,
Sıcaklığında kaybolsam, ellerini öpsem…
Dudaklarının arasından fısıldar mısın kulağıma?

En güzel aşk sözcüklerini söyler misin bana?
Ruhumu okşar mısın usul usul bakışlarınla?
Gözbebeklerinde görsem bana duyduğun sevgiyi,
İliklerime kadar işlese sevdanın ateşi.
Sen olur musun ömrümün son baharı?

Meltem rüzgârları gibi essen ılık ılık,
Savrulsak bir yaprak misali seninle.
Bir ömür tutsak kalsam o güzel yüreğinde,
Saklar mısın beni bütün kötülüklerden?
Sever misin beni sevginin en masum hâliyle?
Söyle, söyle… Sever misin beni bir ömür boyu?

Bembeyaz sokaklarda yürürken düşüncelerim,
Her adımda kalbim bir başka sevinçle titrer.
Kar taneleri düşer saçlarıma usulca,
İçimde bir masal dünyası canlanır gizlice.

Penceremden bakarken ışıl ışıl parlayan kente,
Ruhumda bir şarkı çalar, nazik ve yumuşak.
Her nefesim karın kokusuyla dolarken,
Hayallerim karışır sabahın tatlı sıcaklığına.

Ve sonunda gözlerimizde sevdanın ışığıyla
Sessizce sarılırız birbirimize; zaman durur o anda.
Kalplerimiz aynı ritimde çarpar, ruhlarımız birleşir,
Ne sen benden ayrı, ne ben senden…
Biz bir bütün oluruz.

Var mısın sevgilim,
Böyle bir aşkı yaşamaya,
Böyle bir ömrü benimle tamamlamaya?