Aşk Melodi 2 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Seni düşündüm bugün,
bir ağacın rüzgârla konuşması gibi sessizce.
Dünya kalabalıktı,
insanlar aceleyle geçiyordu birbirinin içinden;
ben yalnızca
senin adını taşıyan bir boşlukta yürüdüm.
Ama umutsuz değilim.
Çünkü aşk,
yalnız iki insan arasında değildir bazen;
bir yaşam biçimidir,
karanlığa rağmen içimizde koruduğumuz ışık.
Sen yoksun şimdi,
evet.
Ama bir gün yeniden güleceğine inanan
bir çocuk gibi bekliyor kalbim.
Gökyüzüne bakıyorum akşamları,
aynı göğe baktığını düşünmek yetiyor bazen.
İnsan,
aynı mavilikte buluşabildiği sürece
tam ayrılmış sayılmaz.
Ve biliyorum:
Bir gün bu yalnızlık da geçecek.
Çünkü hayat,
en derin acıların içinden bile
yeniden filiz vermeyi biliyor.
Ben seni
yalnız özlemle değil,
umutla seviyorum.
Aşk

Seni sevmek,
karanlık bir çağda
bir pencereyi açık tutmak gibi.
Dünya yorulmuş olabilir,
şehirler susmuş,
insanlar birbirine yabancı düşmüş olabilir;
ama senin adın
hâlâ içimde yaşayan bir ülke.
Ey sevgilim,
yokluğun bile
bir umut taşıyor bana;
çünkü gerçek aşk,
yalnız mutlu günlerin değil,
zor zamanların da yoldaşıdır.
Bir akşam ellerini düşündüm,
uzaktın ama insan bazen
bir dokunuşun hatırasıyla bile
bir ömür direnebiliyor.
Ve ben anladım:
Aşk,
yalnız iki kalbin yakınlığı değil;
birlikte dünyaya karşı durabilme cesaretiymiş.
Gün gelir de yeniden buluşursak,
bu yalnız bir kavuşma olmayacak;
bunca ayrılığın,
bunca sessizliğin ardından
hayata yeniden inanmak olacak.
Çünkü senin adın,
benim içimde
yenilmeyen bir şeydir.
Aşk

Seni düşünmek,
gece yarısı kapanmış bir istasyonda
son treni beklemek gibi biraz;
ne gelen vardır, ne de giden,
kimseler gelmez ama yine de beklersin.
Şehir yorgun şimdi,
sokak lambaları bile
kendine küsmüş gibi yanıyor.
Ben ise
ceplerimde kırık umutlarla
senin adını taşıyorum hâlâ.
Bir vakitler
aynı göğe bakmanın yettiği günler vardı;
şimdi gökyüzü bile
fazla uzak geliyor insana.
Ama bil ki sevgilim,
bu dünya bizi eksiltti diye
sevgimiz küçülmedi.
Yalnızca daha derin,
daha sessiz bir yere çekildi.
Bazı aşklar vardır,
şiir olur yalnız;
dokunamazsın,
ama ömrün boyunca içinde taşırırsın.
Ve ben seni
tam da böyle seviyorum:
bir yenilginin ardından
ayağa kalkmayı hatırlatan
son güzel şey gibi.
Aşk