Akşamüstlerinin o ağır ve gri göğü altında,
İçinde tıkandığın o eski, o suskun beton odalara
Ve ruhuna sırf kalabalık olsun diye eklenen emanet gölgelerin üstüne,
O hırçın, o baştan çıkarıcı rüzgârın çökmesi ne güzel.
Çünkü insan, ancak büyük bir gürültüyle sarsıldığında
Anlıyor neyin yük, neyin nefes olduğunu.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta