Öyle doluyum ki seninle, aşkla;
sana çıkan sokaklarım var benim.
Gitmeyi bile düşündüğün anda
baş başa kalır benimle yalnızlığım.
Bir âşığın ruhu hapsolur Galata’ya.
Gidersen yıkılır, çürüyünce bedenim.
Üflenince sûr, topraktan kalkarım
zindandan kurtulan ruhumla.
O hengâmede seni arar dururum.
Kız Kulesi’ni uzaktan gören Galata
gibi dikilirim;
sadece sana bakarım…
Kayıt Tarihi : 10.08.2018 01:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!