Asalet-i Sultan Şiiri - Ertan Hurmanlı

Uzaklara daldım yine
Esrarı, esip geçtiğim
Rüzgara sakladım
Sakındığım tabular yıkıldı
Surları arafta kalmışlığın
Yıktı mihrabını gece, şafağa uyandım

Bir fidandım ağaç gibi gölge etmeden
Ne sular aktı, içimde ormanlar yanarken
Nemli gözleri asumanın gözlerimde donarken
Çözüldü zihnimde feryadı boşluğun
Eyvahında inleyen düşüncelerde çözülen sarhoşluğun

Ne saltanat-lar kaldı yıkılmayan
Ne sular aktı, ömür bahçesinde kurumayan
Cevheri Asalete beyanım
Zincire vurulmaz hakikattir kelamım
Aczin kılıcına boyun eğmez hilkatim

Sükutun çığlığıdır şimdi dilimdeki lisan
Gölgeden münezzeh arşa vurulan bir zaman
Vuslata demlenen toprak gibi, tende ağırlaşan
Ruhumdur aşka susayan Asalet-i Sultan