Artık ne söz gerek Şiiri - Murat Ülkü

Artık ne söz gerek ne de bir feryat
Sükûtun gölüne saldım ben beni.
Kapandı defterler, bitti bu hayat
Hasretin içine çaldım ben beni.

Gördüğüm rüyaydı, uyandım bitti
Sırrını bilenler sılaya gitti.
Yüreğim bu yükü nihayet yetti
Ebedi uykuya böldüm ben beni.

Ne sitem yükledim ne de bir acı
Gönlümün sen oldun her an baş tacı.
Mahşerde bekleyen o tek duacı
Diyerek kapına geldim ben beni.

Seninle başladım, seninle soldum
Boşalan kadehte seninle doldum.
Aradığım her ne varsa sende buldum
Kendi benliğimden sildim ben beni.

Şimdi durdu zaman, sustu tüm diller
Hakkını helal et, bitti menziller.
Üstümde açmasın sarı güller
Her şeyi bildim de sustum ey yar.

Toprak örtsün artık bu sessizliği
Vuslat sarsın gitsin kimsesizliği.
Yitirdim sonunda o eşsizliği
Hakka giden yolda buldum ben beni.