Artık İçimden Gelmiyorrr Şiiri - Efsun Bkr

Ben o yokuşu nefesim kesilse de çıkardım,
Avuçlarım kanasa da o taşları toplardım.
Yeter ki bir ışık görseydim gözlerinde,
Karanlığı devirip, yine sana koşardım.

Ama o gün...
Bakışındaki o buzdan duvara çarptım önce,
Varlığımın sende bir yük olduğunu gördüm.
"Git" demen gerekmiyordu, hissettim ya öylece;
O an ben bittim, o an ben dondum kaldım.

Şimdi sorsan; yollar hala aynı, gücüm de yerinde,
Dünyayı önüne sermek inan işten bile değil.
Fakat o soğukluk öyle işlemiş ki derine;
Elimden gelse de, artık içimden gelmiyor.

Kırılan sadece heves değilmiş, anladım,
İnsan sevilmediği yerde gölgesini bile bırakmıyor.
Eskiden olsa senin için dünyayı yakardım,
Şimdi bir kibrit çakmak bile içimden gelmiyor.