Artık daha da karanlık eylül

Şimdi daldırsa elini heybesine
Bahtıma o heybeden nasip yok, bilirim
Avuç dolusu keder yahut bir uzun sopa
Dövmek için sırtımı doyasıya

Adıma karamsar diyin ya da ne derseniz
Eskiden kendimi avuturdum duymam diye
Şimdi hissetmem bile gelip vursanız
Üzerimden binlerce kilometre geçti
Onlarca yıl, yüzlerce kez
Gitti sevdiğim herkes

Şimdi yelkeni yırtık bir sal gibi
Ortasında denizin
Geçmesini beklerim hevesinizin
Sonra kürek çekerek, canhıraş!
Varıp giderim yoluma
Önemi yok gelmenizin.

Gaddar diyin bana; zalim, ruhsuz!
Yahut canınız ne isterse
Gözlerimle tavandan sarkıtırken
Boynuma geçirdiğim o ipi
Yoktunuz
Geçti fırtına, dindi tipi
Beni kendinizden soğuttunuz

İnce kabuğu kırıp da içimi yediniz
Ruhumu, şiirlerimi tükettiniz
Tepede varsa bulut, mavi ve güneş
Evvela siz gelirdiniz
Lakin olunca gece
Sorulunca bilmece
Bilemezdinizq

Velhasıl şimdi sırtımdaki kabuktan
Ne sizin gücünüz yeter
Saplamaya hançeri
Ne benim gücüm yeter
Sığdırmaya sizi
Varın gidin yolunuza
Beklemem hiçbirinizi.