Artık Şiiri - Bahri Deli Tanık

Evvel insana bakar, görürdüm kendimi
Şimdi hepsi yabancı, yersiz ve yalancı.
Kafaları uçarı, yaptıkları kaçarı.
Aşağılayan aşağılıklar, kale değer mi?
Muzır korkaklara düzine dayak yeter mi?
Yadsırım, eleştiririm yoksa yadsınırım.
Kanıksarım küfrü yoksa yadsınırım.
Sövgünüz övgü gelirdi, kale alınırdım.
Artık övgünüz sövgü gelir kinle alınırım.
Rüyaydın, ümittin seni mumla aradım.
Artık çıkma karşıma inanmam, yakarım.
Bahtımla barışık, huzurumla yalnızdım
Korktum sensiz kalırım, sattım kendimi.
Bi' melankoli bi' mani, geri verin bana beni.
Minnetsiz ben seni yâr edemedi,
Korkak bensiz etse âlâ öyle mi?