9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Zihninin her katmanını, arkeolog gibi kazıyorum,
Hangi anının paslı kilidini kırıp, hangi duygunun dehlizine inmeliyim şimdi;
Düşüncelerinin şifreli haritasında, kaybolmuş seyyahım sanki,
Her bulmaca, başka bir bilinmeze kapı aralıyor,
Ve ben, bu içsel labirentin duvarlarına, kimliğini hece hece yazan o suskun anlatıcı,
Seni çözmek için çıktığım bu yolculukta, kendi benliğimi satır aralarında yitiriyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta