En uzun saatler düştü payına geceden, gündüz.
Vurgun yemiş bir sevdanın, yalnızlığın ve hüznü.
Karabalıklarda süzülür ışık, kalır kendisine loş.
Uzansa tutunamaz kayar gider parmaklarından.
En beter acıyı yaşamış tabiattan bir de insandan.
Yürümek ağlar gibiydi, koşmak ise hıçkırıklar.
Tüm duruşları bozdu bir tek odur bozulmayan.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta