Üzüm karası saçlar allar dolanmış başa
Kömür gözler üstünde çekili hilâl kaşa
Binbir hasret ekersin akıttığın her yaşa
Ne duvarlar ses verir ne de penceren ışır
Devran böyle dönüyor adı olmuş hep hüzün
Bağrın yanar ateşten gülmüş olsa da yüzün
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
