Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sakin huzur dolu sessiz bir evde
Temmuz 11, yıl 1962 geldim dünyaya
Yaş henüz 16 içimde sevda sızısı
Dalından koparıldı gül kırmızısı
Körpe bir kuzuydum daha oysa.
Düşmüştü sevda masum düşlerime
Yıllar geçiyor bak ağır ağır
Bir yanım neşe,bir yanım kahır
Ümit selinde geçti günlerim
Dumanlı başım yanık sevdalarım
Ateşim,suyum,gülümdü benim...
Canımın yongasıydı yavrularım..
Artık suskunluğun eşiğindeyim
Bir damla mutluluğun peşindeyi ...
