Ardımdan Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Bir seher vaktidir eren hükm i ecelden haber,
Âb ı soğukla yıkanır cismim, olur bî haber.
Beyaza bürünür ten, kefen olur gamlı sır,
İki tahta arasında yatarım sessiz, keder.
Nâşımı ebedî yola uğurlar bir avuç el,
Bir çift yaş kalır ardımda, söner gözlerde eser.
İki yâr, üç beş cemaat, bir de acele duâ,
Toprağıma su dökülür, veda kısa, dil keder.
Fakîrâne bir cenâze, soğuk nezâret gecesi,
İmamın son nefesinde kalır dünyâdan eser.
Yalnız çıktım o yola, yalnız tamam oldu yol,
Yukarıdakiler gitmiş, ben kaldım yerle heder.
Toprağın sert susuşu, kabir dar, gece siyah,
Ayrılığın sırrını çözemedim, aklım serer.
Gerçek midir bu zulmet, yoksa rüyâ mı acep?
Bir hışırtı var lakin—yalnız değilmişim meğer.
Dedim: “Susun ey böcekler, bu oda artık benim,”
Anladım ki gelmiş geçmiş, hepsi bir düşmüş meğer.
Hayata perde indi, kapandı dünya defteri,
Ağlamayın ardımdan… nasîbim buymuş kader.
1991