Düşünceler içinde boğuluyorum,
Kurtulmanın yolunu bulamıyorum.
Ben bu işin içinden çıkamıyorum;
Sonu var mı bu ahvalin, bilmiyorum.
Geceler ki gündüzleri kovalıyor,
Bu düşünceler peşimi bırakmıyor.
Ay'ı gören ruhum felaha eriyor;
Sonu var mı bu ahvalin, bilmiyorum.
Kaygılanmak ki ömrümün en zor işi,
Çözümünü bulacak yok ki bir kişi.
İnsanlar ne yapsınlar çürümüş leşi?
Sonu var mı bu ahvalin, bilmiyorum.
Zorluklar içinde büyüyorum her an;
Yalnızlığı seçtik biz, yok ki kurtaran.
Dünya ki iğrenç bir yer; hep duman ve kan.
Sonu var mı bu ahvalin, bilmiyorum.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 17:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!