Araftayız Şiiri - Efsun Bkr

Bir kıyısız deniz burası, ne sığa çekebiliyoruz ne de açıkta boğulabiliyoruz.
İki uçurumun arasında, birbirine bakmaya korkan iki gölge gibi;
Ne veda etmeye gücümüz yetiyor, ne de aynı sofraya oturmaya takatimiz.
Sen, içimde büyüyen ama hiç çiçek açmayan bir düğümsün.

Ben, senin gitmediğin o kapıda bekleyen, dönüp de içeri giremeyen bir ev.
Adını koyamadığımız bu yer;
Ne bir varış durağı, ne bir terk ediş yolu.
Zamanın durduğu, saatin tik-taklarının sağır bir sessizliğe gömüldüğü o tozlu raf.

Git desen dilim varmaz, kal desen ömrüm yetmez.
Biz, bitişi olmayan bir cümlenin sonundaki üç noktayız şimdi;
Ne birleşip bir anlam ifade edebiliyoruz,
Ne de birbirimizden kopup bir sona erebiliyoruz.

Gidişler boş, gelişler yarım...
Biz, birbirine kavuşamayan iki paralel çizgi gibiyiz;
Sonsuzluğa uzanan, ama asla birbirine değmeyen.