Arada Bırakıldım Şiiri - Hilmi Atasever

Fıtratım günaha meyilli,
Dilim af dilemeye.
Şeytan benliğimi çalmaya,
Ben yine umutla kapılarını.

Kanadı kırık kuş gibi geldim kapına;
Ne kabul edildim ne kovuldum.
Arada bırakıldım,
İnsan en çok orada üşürmüş, anladım.

Affetmeye karar verirsen bir gün
Günahlarımı vurma yüzüme.
Halden anlamayan yarime değil,
Laftan anlamayan gönlüme küskünlüğüm.

Savaşacak gücüm yok artık,
Tükenmişken bütün benliğim.
Yük oldum kendime, sana değil,
Adımı bile taşımıyor omuzlarım.yoruldum

Sevilmemek değil yoran,
Anlaşılmamış olmak en ağır yanım.
Şimdi gitmek de kalmak da aynı,
Her yol biraz eksik, biraz yarım.

Beni benden alan bu yorgunluk değil,
Merhametsiz bir sevgide ısrarım.