Apansız Yarınlar Şiiri - Engelsiz Ruhum

Bıktım artık özleminin
Acıtan yaralarından.
Bıktım artık yüreğimin
Kanayan sızılarından.

Apansız kaldı yarınlarım,
Sensiz kanar anılarım.
Üzerime sinmiş kokun,
Bıktım, bitmez kayboluşlarım.

Özlemim kor yaprak gibi savruldu,
Hasretin gitgide ateşlerde kavruldu.
Feryadım "sensiz neylerim" diye yoğruldu,
Ah, bıktım artık acıyan yüreğimden.

Bu nasıl bir yürek ki
Apansızca dolmuş özlem?
Bu nasıl yara böyle, rüzgarda savruk?
Ah dayıcığım, sensiz apansız yarınlarım...

Sensin benim dinmeyen özlemim,
Hasretle, acıyla haykırışlarım.
Zamansız sızlayan şu yaralarım,
Bir tek seninle geçerdi dayıcığım...

EngelsizRuhum_