Apansız Şiiri - Burcu Sönmez Kaya

Kadın geldi oturdu koltuğuna
Gülüşü farklıydı
Takıntıları apansız
Onun gibi değildi
Hele onlar gibi hiç değil
Bastırılmış cümleleri hızlıydı
Hep bir dinlenilme korkusu
Dinleyelim diye hızlıca konuşurdu
Bir artı bir iki ederdi
O nedense; üç derdi...
Gün geçerdi
O günden de öncesine
Benim derdi
İleriydi, görürdü, duyardı
Bir o kadar da eskiye dayalı
Acaba mı?
Nedir acaba?
Sorularından kim asıldı ki?
Cevaplarından biz sorumlu olalım
Ama olduk
Belki de olmamalıydık...