ANTALYA ŞİİRLERİ

Gelip te gör eserini bakıp ta yaşantıma
Ne yana gitsem hep gözyaşı hep yalnızlık
O sevdadan bir avuç kül kaldı bende
Ben ağlantılar yocusuyum sense mutluluklar durağı.....


Hayalin le süsleyip bunca günleri ben
..

Bir bulut yükü gibi
Seni yüklemişim gözlerime
Gözlerimin buğusundasın
Bir çiy damlasısın
Kirpiklerimin ucuna tutunan
Bir bilsen nasıl titriyorsun
Biliyorum sen de benim gibi
..

Büyü bakışlarında
Yoksa sesinin rengindemi?
Çözemedim inan ki.
Nedir?
Bu heyacan sabırsızca bekleyiş
Bir suskunluğun gölgesinde
Uyutmuşken duygularımı
..

Hüznün acısını dökerek yollara
Ayrılığın geldiğini müjdeler yapraklar
O yeşil gülüşler nasıl yok oldu bir anda
Sararmış gözyaşlarımı siler sokaklar......


Ayaklarımın altında sarı bir yorgan
..

Hatırıma her gelişinde
Susar dudaklarım bir hayale dalarım
Ağlamamı söyler kaderim
Yakama yapışırcasına
Kendini öldür der içimdeki şeytan
İkide bir dikilip baş ucuma.....

..

Her gece yürüdüğüm kaldırımlar
Hayallerimin seviştiği gözlerimin öpüştüğü
İçimi döktüğüm yorgunluğumu attığım
Yıllar yılı çiğnediğim gözyaşımla yıkadığım
Dostum arkadaşım sırdaşım vefalı yoldaşım
Sevinçlerimi hüzünlerimi paylaştığım
Sırlarımı verdiğim yer kaldırımlar
..

Seni
Hece hece mısra mısra
Sayfalar dolusu şiirlerle
Ellerim tutuncaya dek
Yazacağım...

Seni
..

Gece olmaya görsün
Hayalimde yüzün nasıl beliriyor bir bilsen
Oturup karanlıkla kucak kucağa
Gözlerini içiyorum kadeh kadeh
Gözlerime doluyor sinsice
Zeytin karası gözlerin
Aklıma çakıyorum seni bir çivi gibi
..

Düğün salonunun içine daldım
Etrafıma şöyle bir baktım
Şair dostlarımı salonda aradım
Kimse yoktu yalnız kaldım

Kırıldı kolum, kanadım
Beni yalnız bırakmazlar sandım
..

Düşmüşsün,
Üzüldüm çok görünce
Yara bere değil
Bir hançer saplanmış göğsüne
Benmişim...

Düşmüşüz,
..

KENDİNE AİT ÖYKÜSÜ

Böyle bir gündü,
Onu gördüğüm gün.
Küsmüştü hayata
Kendine ait bir,
Öyküsü varmış...
..

Ay süzülüp gitti sessizce geceden
Bir ben kaldım karanlığın koynunda
Yalnızlığıma sarıldım uykusuzluğumla
Öksüz çoçuğun anneye özlemi gibi...


Evim bomboş odam ise çok sessiz
..

Gözlerin bakışlarımın son limanı olsun
Bırak ta demir atıp yıllarca kalayım
Yüreğin sevdamın son durağı olsun
Bırak ta başka bir yer aramayayım...

Islanayım gözyaşınla sırılsıklam
Uyuyayım ömrümce düşler içinde
..

Bitmiş bir gecenin sabahıdır
Susturamam ninnilerle
Ağlar göz kapaklarımın gizliliğinde
İki elim yakasında yapışmışım yalnızlığa
Bırakmam gidemez hiç bir yere
Hayalimin sahnesinde dans ederken
Denizin mavi kızları
..

Bir akşam vakti ıssız zamanda
Buluşsak ta sevgiyi solusak diyorum
Duygularımızın derinliğinde boğulmak için
En kısa zamanda görüşsek diyorum
Hasreti koklasam saçlarının her telinde
Hiç gitmesen hep yanımda kalsan diyorum...

..

Ben yokum artık biliyorum
Senin var olduğun masalarda
Şiirlerinde yasaklı bir sürgünüm şimdi
Ak saçlı tatlı bakışlım
Ömrün hep bahar tadın da kalmayacak
Senin de yüzünde derin çizgiler başlayacak
Buğulanacak bakışların
..

Ben senin ismini
Hayalime çizdiğim
Resmin üzerine yazdım
İster kurşunlara diz beni
İstersen ölüm fermanımı yazdır
Seviyorum seni seviyorum
Varmı ölümden ötesi...
..

Sana sunuyorum şu yüreğimi
Bir bıçak al eline bakışlarınla olsun
Böl ikiye hiç acımadan
Avuçlarına akanı görünce
İşte o zaman
Vefasızlığına çok ama çok üzüleceksin...

..

Keşke mil çekilseydi gözlerime görmeseydim seni
Tanımasaydım yüreğinin o güzelliğini
Şimdi sim siyah denizlerde yüzmez di hayal gemilerim
Bu bıçak yarası gibi acı sözleri yüzüme çarpmazdın
Beni mısraların arasında kurşunlamazdın
Böylesine asılıp ta imgelerin urganın da
Soluk soluğa can çekişmez di bedenim
..

hasretin deniz kokuyor
sensizlik azgın dalgalar
sen deniz......
ben, sen kokuyorum
ben seninle-benim kokumu
ayıramıyorum.....

..