Ansızın Yitmesen Şiiri - Kasım Kobakçı

Olsaydı keşke güzel bir baharın,
Yüzüme gülen o serin rüzgarın,
İçimi yakan en derin esrarın.
*
Gözlerin dalsa uzak ufuklara,
Kalbimi atsam dipsiz boşluklara,
Umudum uçsa mavi doruklara.
*
Düşlerde kalan bir masal olsaydı,
Gönlüme sevgi seliyle dolsaydı,
Kırılan kalbim yeniden bulsaydı.
*
Bir sabah vakti güneşim doğarken,
Gecenin hüznü yavaşça yağarken,
Karlı dağlardan dereler çağlarken.
*
Uçsaydı gökte bütün o melekler,
Açsaydı şu solmaz narin çiçekler,
Kabul olsaydı en safça dilekler.
*
Sensiz geçen şu zamanı silseydim,
Yüzüne bakıp neşeyle gülseydim,
Keşke kadrini önceden bilseydim.
*
Yalnızlık bitsin bu tenha sokakta,
Bir ışık yansın sönmüş şu ocakta,
Sevgimiz kalsın hep sıcak kucakta.
*
Ayrılık rüzgarı esip geçmesin,
Zalimler gelip sevinci biçmesin,
Hasretin zehrini kimse içmesin.
*
Herkesin kalbi sevgiye doysaydı,
Başını gelip omzuma koysaydı,
Yıldızlar tek tek ismini saysaydı.
*
Bulutlar gibi ağlasam derinden,
Yıldızlar kaysa o güzel yerinden,
Kurtulsam artık hüznün kederinden.
*
Silinip gitse gözümün yaşları,
Bahara dönse ömrümün kışları,
Çözülse o an aşkın sırdaşları.
*
Yanımdan asla ayrılıp gitmesen,
Geceler boyu hüzünle bitmesen,
Masallar gibi ansızın yitmesen.