Annesiz yaşamak tuhaf bir duygu.
İçinden sanki... ,bir şeyler kopmuş.
Ya da yalnızlığı, iliklerine kadar...
Ya da kimsesiz çocuk olmak, bu.
Anne özlemi bitmeyen bir his.
Geçmişi konuşmak, daha hüzün.
Söylerdi, annem , başına gelecek bir gün.
Anne kaybı, ilk önce bir kordon, sonrası son.
Kayıt Tarihi : 31.05.2026 23:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!