Irmağı öperken söğüt dalları,
Çorağın çayıra saldım malları.
Ben de gurbet elde bunca yılları
Sensiz yaşıyorum bilesin Annem.
Büyük bükte senin izini gördüm,
Ağlatan bulutta gözünü gördüm
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta