Anne Şiiri - Ahmet Doğan Afşin

Bugün çok yalnızım,
biliyormusun anne.
Bugün anneler günü diyorlar,
aslında benim anneler günüm
hiç olmadı
sen yaşarken..
Çünkü her günüm sendin
seni sadece bir güne
hasr edemezdim.

Ama şimdi öyle mi,
sensizlik sol yanımı
soğukta bıraktı beni,
neye dokunmak istesem
ellerim dona kalıyor,
üşüyorum be anne!
Toprak ısıtmıyor yüreğimi
eskiden olduğu gibi,
yorgan olmuyor üstüme
açıkta kalıyorum
be anne...

Korkuyorum geceleri anne !
hiç olmadığı kadar.
Tatlı rüyalar göremiyorum
eskisi gibi artık,
düş kuramıyorum anne,
hayallerime sığmıyorsun,

Sen gideli yıllar oldu,
yalnızca hasretin
bir çığlığa,bir özleme dönüştü
yanıbaşımda,taptaze duruyor...

Ben seni hiç unutmadım ki anne,
hele de o annelik şefkat ve merhametini,
o asaletini,o asaletini
nasıl unuturum..
Ben seni hiç üzmedim ki anne,
ondan mıdır neden bilmem ki,
bana bir kere olsun kızdığını
hiç hatırlamıyorum.

Sevgin kaldı sadece hatıramda,
rüyalarımı, hayallerimi, yüreğimi ısıtan
hep o sevgin oldu...
Anne yüreği derler ya,
ben sende gördüm
o yüreği...
Koskocaman,
Muhabbet yüklü...

10/05/2026