Gölge insan
bir karaltıdır rıhtımda
kalblere düşmüş
sevgisizliği şehrin
evlerin penceresinden
yürek bağlarını
koparan koparana
karanlığın habercileri
çığlık çığlığa
köşe başlarında
evlerde cümbüş var
içimizi karartan
ve korkutan
ve kökümüzü kurutan
aç kurtlar misali
ziyafet sofrasının
en baş köşesinde
kendi elimizle
ödül dağıtıyoruz
mevtimize ferman çıkaran
aç kurtlara
haneler
haneler
daha neler
neler,neler...
hanelerde hannasın kurbanları
muhammedin yetimleri...
hanelerde
kavak yelleri
yaprak dökümü
hüküm sürmekte
gün boyu
yalan haber
sineleri okşamakta
sabah akşam
ne çare
evlerin bacalarıdır
sanki
haber taşıyan
gökyüzüne
ulu kentin
yıkılışını
kara bulutların
taht kuruşunu
şehrin göbeğine
sensizliğe
ve sessizliğe inat.
Kayıt Tarihi : 21.04.2010 11:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (4)