Efendim,
Bir ova çıktım göğsü yeşerten bir havada
Buğday rengi ıslatırken gözlerimi
Bengi değildim ama o an vardım.
Bir his tadı tedirgindi
İndim çıktığım yeri
Annemin sesinde dolandım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta