9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Gölgelerin ruhumu saklayacağını umduğum devirler mevcuttu,
Karanlıktan dokuduğum gizli pelerinim,
Nasıl anlardım şu caddelerde poyrazın vurmadığını.
*
Kavradığım yegane hakikat, yürüttüğüm malların özünde elin malı sayıldığıydı,
Nolurdu sıyrılabilseydi kurnazlığım mavi çakar lambaların hizasından irkilmeden.
*
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta