Aynı yöne dönüp, aynı havayı soluyup, aynı güneşte ısınmışızdır. Aynı şarkıları dinlemişliğimiz, aynı yıldızları izlemişliğimiz bile olmuştur. Aynı çiçekleri koklayıp, aynı şiirleri okumuşluğumuz, aynı demlikten çay içmişliğimiz olduğu gibi… Her şey aynı ise ve aynı yaşanmışsa bu ayrı olmak niye…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta