Anlaşılmak Bir Sır Şiiri - Sadık Kocabaş

ANLAŞILMAK BİR SIR
Anlaşılmak bir sır, kilitli kapı,
Dışı mermer saray, içi yıkık yapı.
Herkesin gördüğü sahte bir çarşı,
İçimde volkanlar, korlar kanıyor.

En yakın bildiğim canım, ciğerim,
Hançer vurdukça sızlar bedenim.
İyi gün görmedim, nedir ederim,
Dertler pazarında hamal neferim.

Felek pususunu kurmuş yoluma,
Acımadan basar her an dalıma.
Dertler aşina çıkmış halıma,
Adımı, sanımı ezber tanıyor.

Nefsim fısıldar ki: "Yık her bir şeyi,"
Terk eyle bu şehri, terk et bu meyi.
Yırtıp at kimliği, bırak her şeyi,
Ruhum meçhullere yelken açıyor.

Ne telefon çalsın, ne adres kalsın,
Götürsün bu rüzgâr, nereye varsın.
Beni tanımayan topraklar sarsın,
İnsan görünümlü kurtlar bunuyor.

Sitemler art arda dizildi dile,
Kendim ettim kendim, çekerim çile.
Bu mahşerlik hesap sığmaz ki dile,
Kalemsiz Şair’e reva mı çile?